Η Σόφη Πασχάλη είναι Yoga Instructor, Somatic & Mindfulness Coach, με πολυετή εμπειρία στη διδασκαλία και βαθιά αφοσίωση στη σωματική και ψυχική ευεξία. Αποφοίτησε από τη σχολή AF Studies στη Yoga, είναι τελειόφοιτη Δημοσιογραφίας από το Antenna Media School και έχει σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων και Μάρκετινγκ από το BCA College.
Η πορεία της στη Yoga και στον Διαλογισμό ξεκίνησε ύστερα από έναν προσωπικό τραυματισμό, που την οδήγησε να ανακαλύψει τη δύναμη της εσωτερικής επίγνωσης και της θεραπείας μέσα από το σώμα. Μέσα από την πρακτική του mindfulness, και του διαλογισμού κατάφερε να ανακτήσει την υγεία της χωρίς χειρουργική επέμβαση, μια εμπειρία που καθόρισε την πορεία της ως δασκάλα και coach. Έχει εκπαιδευτεί στο Pranic Healing, Theta Healing και Breathwork, ενώ ως Practitioner Coach πιστοποιημένη από τον EMCC, συνδυάζει το Somatic Coaching με τη mindfulness πρακτική, καθώς και τις ενεργειακές αναπαραστάσεις.
Με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου βιβλίου της «Ο χορός των συναισθημάτων», μάς παραχώρησε μια συγκλονιστική αποκλειστική συνέντευξη, μυώντας μας στις εναλλακτικές και ενεργειακές θεραπείες που τόσο αγαπάει και πρεσβεύει πιστά για πολλές δεκαετίες, βοηθώντας ανθρώπους να είναι εστιασμένοι στο κέντρο τους και να εναρμονίζουν σώμα, νου και ψυχή.
Τι σε ώθησε από τον αθλητισμό και τη δημοσιογραφία να κάνεις στροφή στην ολιστική υγεία;
Η πρώτη μου σπουδή στα δεκαοκτώ μου, ήταν Διοίκηση Επιχειρήσεων και Μάρκετινγκ. Ο πατέρας μου διατηρούσε μια επιχείρηση και, ήταν σχεδόν δεδομένο, ότι όφειλα να συνεχίσω αυτό που εκείνος και ο παππούς νωρίτερα είχαν δημιουργήσει. Όμως, μέσα μου, υπήρχε πάντα μια άλλη φωνή.
Ως αθλήτρια με Πανελλήνιες και Βαλκανικές διακρίσεις στο καλλιτεχνικό πατινάζ, γνώριζα ότι η αγάπη μου ήταν η προπονητική. Ήθελα να καθοδηγώ σώματα και ψυχές. Ωστόσο, η οικογενειακή επιχείρηση υπήρξε ταυτόχρονα ευλογία και εμπόδιο, μέχρι που η ζωή με έβγαλε από το δίλημμα. Ένας σοβαρός τραυματισμός, με κάταγμα σε σπόνδυλο της μέσης, με έφερε αντιμέτωπη με μια κρίσιμη απόφαση. Παρ’ ότι οι γιατροί μου πρότειναν χειρουργείο, εγώ επέλεξα να πιστέψω αλλιώς. Συνδέθηκα με μια εσωτερική δύναμη που ένιωθα από παιδί και τότε κατάλαβα πως είχε έρθει η στιγμή να αποφασίσω: να ακολουθήσω τη δύναμη της θέλησής μου ή να την αγνοήσω. Επέλεξα να την ακούσω. Επέλεξα τη δική μου φωνή αντί για τις εξωτερικές φωνές. Θεραπεύτηκα χωρίς εγχείρηση, μόνη μου. Με πολλή μελέτη, πίστη και προσπάθεια από πλευράς μου! Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, κατάλαβα πως αυτός δεν ήταν απλώς ένας δρόμος που άνοιγε μπροστά μου, ήταν ο προορισμός μου. Από εκεί και έπειτα, η πορεία μου, άρχισε να ξεδιπλώνεται με φυσικότητα, σαν να θυμόμουν κάτι που πάντα ήξερα.
Σύντομα ένιωσα ότι δεν μου αρκούσε να δουλεύω ατομικά. Υπήρχε μέσα μου μια έντονη ανάγκη να μιλήσω, να μοιραστώ, να απευθυνθώ σε μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων για όλα όσα βίωνα και κατανοούσα. Δημιούργησα τον δικό μου χώρο, όμως ούτε αυτός με χωρούσε. Η εσωτερική μου κίνηση ζητούσε μεγαλύτερο άνοιγμα. Έτσι, οδηγήθηκα στην τηλεόραση.
Όταν χτύπησα την πόρτα και μου άνοιξε, ένιωσα βαθιά την ευθύνη του ρόλου. Για να είμαι απολύτως τίμια με αυτό που εξέφραζα δημόσια, αποφάσισα να σπουδάσω και Δημοσιογραφία. Ήθελα να ενώσω την ευεξία με τη δημοσιογραφική δεοντολογία· να δημιουργήσω ενότητες ευεξίας που να υπερβαίνουν την άθληση και να αγγίζουν τον άνθρωπο ολιστικά. Γι’ αυτό και σπούδασα όλα όσα σπούδασα.
Το ότι οδηγήθηκα τελικά στην ολιστική υγεία δεν ήταν τυχαίο.
Ήξερα ότι ήθελα να υπηρετήσω την υγεία, όχι μόνο ως απουσία ασθένειας, αλλά ως σύνδεση σώματος, ψυχής και συνείδησης. Από πολύ μικρή ηλικία, ήδη από τα είκοσί μου χρόνια, με απασχολούσε το πώς μπορούμε να δημιουργούμε όμορφες, αληθινές σχέσεις. Και επειδή αυτή ήταν η μεγάλη μου αγάπη, ξεκίνησα πρώτα από τη σχέση με τον εαυτό μου. Μια σχέση που πέρασε από πολλά κύματα, δοκιμασίες, αποδομήσεις και επανασυνδέσεις.
Σήμερα, γνωρίζω πώς μπορούμε να χτίζουμε ουσιαστικές σχέσεις, τόσο με τους άλλους όσο και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Και αυτό ακριβώς είναι που υπηρετώ: τη σύνδεση, την επίγνωση και την επιστροφή στην εσωτερική αλήθεια.
Τι ξεχωρίζει το πρώτο σου βιβλίο «Ο χορός των συναισθημάτων», από τα αντίστοιχα βιβλία αυτοβελτίωσης και προσωπικής ανάπτυξης; Τι θα βιώσει ο αναγνώστης διαβάζοντάς το και σε ποιους τομείς της ζωής του θα τον εξελίξει;
Αυτό είναι το δεύτερό μου βιβλίο. Το πρώτο είχε τίτλο «Η απάντηση είσαι εσύ». Δε γεννήθηκε, όμως, ως βιβλίο. Δεν ξεκίνησε με την πρόθεση της συγγραφής. Ήταν τα άρθρα που έγραφα επί δεκαοκτώ χρόνια σε sites με θέμα την αυτογνωσία, κείμενα που προέκυπταν από ανάγκη εσωτερικής έκφρασης και όχι από συγγραφικό σχεδιασμό. Κάποια στιγμή, από το Επτά Μέρες TV και τον όμιλο στον οποίο ανήκε, αποφασίστηκε αυτά τα άρθρα να ενωθούν και να πάρουν τη μορφή βιβλίου. Έτσι γεννήθηκε το πρώτο βιβλίο, πριν από 8 χρόνια.
Το δεύτερο μου βιβλίο. Ο χορός των συναισθημάτων είναι κάτι άλλο! Είναι η Αγάπη!
Ζούμε σε έναν κόσμο που εξυμνεί τη λογική. Τη θεωρούμε δύναμη, έλεγχο, ωριμότητα. Μας μαθαίνουν να «σκεφτόμαστε σωστά» και να κρύβουμε ό,τι αισθανόμαστε. Όμως η ουσιαστική αλλαγή δεν συμβαίνει στο επίπεδο της σκέψης. Συμβαίνει στο επίπεδο της αίσθησης. Ο νους είναι ένα εργαλείο. Εδράζεται στον εγκέφαλο και εκτελεί. Παίρνει δεδομένα και, με βάση τη λογική που έχει ήδη χτίσει — είτε αυτή είναι λειτουργική είτε όχι — πράττει. Το συναίσθημα, όμως, δεν εκτελεί. Αποκαλύπτει. Από το συναίσθημα δεν μπορούμε να κρυφτούμε. Αν είμαστε καλά, φαίνεται. Αν δεν είμαστε ευτυχισμένοι, φαίνεται. Αν ντρεπόμαστε, αν έχουμε ενοχές, αν είμαστε σκληροί ή ανοιχτοί, όλα φαίνονται.
Μπορούμε να κοροϊδέψουμε τον νου. Το συναίσθημα, όμως, όχι!
Και όταν προσπαθούμε να το πνίξουμε, όταν το καταπιέζουμε, το σώμα θα βρει τρόπο να ανασάνει. Μέσα από ψυχοσωματικές ασθένειες, μέσα από συμπτώματα, μέσα από διαταραχές. Το σώμα αποκαλύπτει πάντα αυτό που ο νους αρνείται να δει.
Ο λόγος που έγραψα αυτό το βιβλίο είναι για να εκτεθώ μέσα από την αλήθεια μου και, μέσα από το δικό μου παράδειγμα, να δώσω δύναμη και σε άλλους να κάνουν το ίδιο. Να υπενθυμίσω ότι η έκθεση δεν είναι ντροπή, αλλά δύναμη· δύναμη αγάπης. Για πολλά χρόνια και εγώ προσπαθούσα να κρύψω το συναίσθημά μου, πιστεύοντας πως είμαι δυνατή επειδή ακολουθούσα τη λογική. Όσο όμως αποκοβόμουν από το συναίσθημα, τόσο αρρώσταινα. Δημιούργησα ψυχοσωματικές ασθένειες και διατροφικές διαταραχές. Μιλάω για το πώς το σωματικό βάρος συνδέεται με τα συναισθήματα και όχι αποκλειστικά με το φαγητό! Μιλάω γενικά για τους εθισμούς και πώς συνδέονται με τα συναισθήματα!
Σε αυτό το βιβλίο δεν μοιράζομαι μόνο όσα πέρασα, αλλά και τις διαδρομές εξόδου. Τις λύσεις που ανακάλυψα μέσα από τις θεραπείες που διδάχτηκα και βίωσα: το breathwork, τις ενεργειακές θεραπείες, το coaching, το mindfulness, τη yoga και τον διαλογισμό. Περιγράφω πώς αυτές οι πρακτικές με βοήθησαν να μετατοπίσω τη συνείδησή μου και πώς η πρόσβαση στη συχνότητα θήτα του εγκεφάλου μπορεί να αλλάξει βαθιά προγράμματα και συμπεριφορές που έχουμε υιοθετήσει και που συχνά λειτουργούν εις βάρος μας.
Πώς μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο μέσα από τις προσεγγίσεις που έχεις εκπαιδευτεί; Πώς συνδυάζεις τη yoga, το coaching και τις ενεργειακές θεραπείες;
Ξεκίνησα τη σπουδή του life coaching στα τριάντα μου. Τη yoga, τον διαλογισμό και το mindfulness, στα είκοσι μου! Όμως τα τελευταία πέντε χρόνια διδάσκω τα μαθήματα που έχω δημιουργήσει, έχοντας πλέον εμπειρία πολλών ετών! Αυτό που ήθελα ήταν να συνδυάσω πολλές τεχνικές δημιουργώντας μια μέθοδο που να λειτουργεί συλλογικά και υποστηρικτικά. Πέρα, επομένως, από τα πτυχία, αυτό που με δημιούργησε είναι ότι βγήκα έξω στη ζωή και έπραξα όσα μελέτησα. Σήμερα τα επικοινωνώ μέσα από το ΕΙΝΑΙ μου, και όχι απλά από τις γνώσεις μου. Πιστεύω πολύ στην ενσωμάτωση των όσων λέμε και όχι απλά στη θεώρηση! Έχω μια αρχή! Μιλάω και διδάσκω όσα έχω η ίδια ξεπεράσει, εκτός από αφομοιώσει!
Τα συνδυάζω όλα, γιατί έμαθα μέσα από την εμπειρία ότι κάθε θεραπευτική προσέγγιση δεν έρχεται να αντικαταστήσει κάποια άλλη, αλλά να τη συμπληρώσει. Κάθε θεραπεία προσφέρει ένα κομμάτι και όλες μαζί ολοκληρώνουν το σύστημά μας. Και αυτό γιατί πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν είναι αποσπασματικός· είναι ένα ενιαίο σύστημα, που για να λειτουργήσει χρειάζεται να κατανοήσει και να αγκαλιάσει όλα του τα μέρη.
Η μέθοδός μου δεν αφορά το «να σκέφτομαι απλά σωστά», αλλά το να νιώθω αληθινά. Αφορά το να επιτρέψουμε στα συναισθήματα να γίνουν κατανοητά, να αποκτήσουν χώρο και φωνή, ώστε η προσωπικότητά μας να μπορέσει να αγαπήσει τον εαυτό — όχι το εγώ.
Δεν διδάσκω το «εγώ θέλω». Διδάσκω το «εμείς». Το μάθημα είναι βιωματικό!
Μέσα από το εμείς και τη συλλογική συνειδητότητα, μπορούμε να βρούμε απαντήσεις πολύ πιο ουσιαστικές· απαντήσεις που δεν γεννιούνται από έλλειψη, αλλά από πληρότητα. Απαντήσεις γεμάτες ευγνωμοσύνη και αγάπη, που υπερβαίνουν την περιορισμένη, τρισδιάστατη υπόστασή μας. Εκεί όπου η ανθρώπινη φύση, αποσυνδεδεμένη, απλώς ζητά, και απαιτεί, η συνειδητή παρουσία θυμάται. Θυμάται τη σύνδεση. Θυμάται το σύνολο. Και μέσα από αυτή τη μνήμη, η αγάπη παύει να είναι ανάγκη και γίνεται κατάσταση ύπαρξης.
Κατά τη γνώμη και την εμπειρία σου, μπορεί ν’ αλλάξει ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει με λάθος διαπαιδαγώγηση, κατακλυσμένος από πεποιθήσεις και αρνητική στάση ζωής;
Κατά τη δική μου αντίληψη, ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αλλάξει πραγματικά, όποιο κι αν είναι το υπόβαθρό του. Είτε έχει μεγαλώσει μέσα σε ένα περιβάλλον με σωστή διαπαιδαγώγηση είτε όχι, η αλλαγή δεν συμβαίνει αν ο ίδιος δεν το θελήσει. Η εμπειρία μου, όμως, μου έχει δείξει κάτι ακόμη βαθύτερο: ότι οι άνθρωποι, για να θελήσουμε ουσιαστικά να αλλάξουμε — να μετακινηθούμε πέρα από το εγώ μας και να περάσουμε σε μια υψηλότερη συχνότητα ύπαρξης, συνήθως χρειάζεται να περάσουμε μέσα από έναν πόνο. Μέχρι σήμερα, δεν έχω συναντήσει άνθρωπο που να μπήκε αληθινά στη διαδικασία της εσωτερικής αλλαγής χωρίς να έχει προηγηθεί ένας βαθύς, υπαρξιακός πόνος. Ίσως, τελικά, έτσι να είναι δομημένη η ίδια η ζωή. Ίσως τελικά το δυσάρεστο που εμφανίζεται στη ζωή μας να έρχεται για να μας ανοίξει τα φτερά και εντέλει να μην είναι το κακό, αλλά μέρος της ζωης! Να μας κινήσει, να μας απομακρύνει από την αβεβαιότητα και να μας οδηγήσει προς την αγάπη· όχι ως συναίσθημα, αλλά ως τρόπο ύπαρξης. Και, μέσα από αυτή τη διαδρομή, να μάθουμε πραγματικά να αγαπάμε.
Πώς ένας άνθρωπος μπορεί πρακτικά να κατακτήσει το να μην είναι «απλά καλά», αλλά να είναι «ουσιαστικά ευτυχισμένος»;
Για να μπορέσει ένας άνθρωπος να περάσει πραγματικά στην ευτυχία, χρειάζεται πρώτα να κατακτήσει το σώμα του. Όχι να το ελέγξει, αλλά να το ακούσει, να το κατανοήσει και να το εμπιστευτεί. Γιατί το σώμα είναι η πύλη προς το υποσυνείδητο. Μέσα από το σώμα αποκαλύπτονται οι ασυνείδητες πεποιθήσεις. Μέσα από μυϊκούς ελέγχους, μέσα από ενεργειακές και σωματικές θεραπείες, μπορούμε να δούμε τι πραγματικά πιστεύουμε — όχι αυτό που λέμε ότι πιστεύουμε, αλλά εκείνο που έχουμε υιοθετήσει βαθιά και καθορίζει τη συμπεριφορά μας. Όταν αυτές οι πεποιθήσεις έρθουν στο φως, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στις αντίστοιχες αλλαγές. Τότε η λογική παύει να αντιδρά μηχανικά. Μαθαίνει να δρα. Και όταν η δράση γίνεται συνειδητή και προς όφελος του ίδιου του ανθρώπου, μετατρέπεται αυτομάτως και σε συλλογικά ωφέλιμη συμπεριφορά. Αυτό δεν είναι θεωρία· φαίνεται άμεσα μέσα από τις σχέσεις μας και μέσα από τις αντιδράσεις των άλλων. Όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, μέσα μας δεν κυριαρχούν πια η αγανάκτηση, ο θυμός, τα κατώτερα συναισθήματα. Αυτό που υπερισχύει είναι η κατανόηση. Όχι η κατανόηση του «εγώ κατανοώ και κανείς δεν με κατανοεί», αλλά μια κατανόηση που δεν ζητά ανταπόδοση. Μια κατανόηση που πηγάζει από πληρότητα και όχι από ανάγκη αναγνώρισης.
Και όταν αυτό συμβεί, αλλάζει και το πεδίο γύρω μας. Έλκουμε τελείως διαφορετικούς ανθρώπους. Δεν έχουμε πια ανάγκη να συγκρουόμαστε, να τσακωνόμαστε, να αποδεικνύουμε. Η σχέση παύει να είναι πεδίο μάχης και γίνεται χώρος συνάντησης.
Και αυτό δεν είναι χάρισμα. Είναι διαδικασία. Και, κυρίως, είναι κάτι που μαθαίνεται. Αν θες!
Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στην Έφη Αργυροπούλου
Δημιουργό του www.findycoach.gr
Mental Health Coach
Positive Psychology
Author
Αποστολή και στόχος της είναι η Ψυχική Ενδυνάμωση γυναικών, μαμάδων και μαμάδων με αυτιστικά παιδιά.
- Τα παιδιά μπορούν πράγματι να λειτουργήσουν σαν ένας καθρέφτης για τον γονέα - 11 Μαρτίου 2026
- Το coaching σε βοηθά να αποφασίσεις «πώς θέλεις να είσαι από εδώ και πέρα» - 20 Ιανουαρίου 2026
- Όταν αλλάζεις επίπεδο αντίληψης, αλλάζεις τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα προβλέπουν την πραγματικότητα - 15 Ιανουαρίου 2026
