Προβλήματα στις Σχέσεις & Πώς να τα Αντιμετωπίσεις – Μέρος 3: Τα «Μυστικά Εγχειρίδια» που Κρατάμε για τους Άλλους Χωρίς να το Συνειδητοποιούμε

Υπάρχει κάτι που κάνουμε σχεδόν όλες στις σχέσεις μας… και όμως δεν έχουμε ιδέα ότι το κάνουμε.

Και αυτό το κάτι, χωρίς να το θέλουμε, δημιουργεί απογοήτευση, πίκρα και συναισθηματική απόσταση.

Έχουμε – μέσα στο μυαλό μας – ένα «εγχειρίδιο λειτουργίας» για κάθε άνθρωπο της ζωής μας.

Δεν το γράψαμε ποτέ.

Δεν το παραδώσαμε ποτέ.

Αλλά περιμένουμε από τους άλλους να το ακολουθούν… κατά γράμμα.

Και όταν δεν το κάνουν;

Νιώθουμε ότι δεν μας αγαπάνε, δεν μας καταλαβαίνουν, ή δεν μας σέβονται.

Αυτό ακριβώς είναι που η δασκάλα μου στην Life Coach School, η Brooke Castillo, ονομάζει Manual – «Εγχείριδιο».

Και από τη στιγμή που κατάλαβα αυτή την έννοια, άρχισα να τη βλέπω παντού—στις συζυγικές σχέσεις, στις φιλίες, ακόμη και στη σχέση μας με τα παιδιά μας.

Ξαφνικά είδα καθαρά γιατί τόσα πράγματα στις σχέσεις μου με πλήγωναν – όχι επειδή ο άλλος δεν νοιάζεται, αλλά επειδή περίμενα να φερθεί όπως θα φερόμουν εγώ.

Τι Είναι το «Manual»;

Το manual είναι η δική μας κρυφή λίστα οδηγιών για το πώς θα έπρεπε να συμπεριφέρονται οι άλλοι:

Πρέπει να καταλαβαίνει πότε δεν είμαι καλά, χωρίς να το πω.
Πρέπει να θυμάται τη γιορτή και τα γενέθλιά μου.
Αν με αγαπάει, πρέπει να μου κάνει έκπληξη.
Δεν γίνεται να μου μιλήσει με αυτόν τον τόνο.
Πρέπει να με υποστηρίζει με τον ίδιο τρόπο που τον υποστηρίζω εγώ.

Μας φαίνονται απολύτως φυσιολογικά και δίκαια.

Αλλά στην πραγματικότητα… είναι δικές μας προσδοκίες, βασισμένες στις δικές μας ανάγκες, εμπειρίες και παιδικά βιώματα.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε ανάγκες.

Το πρόβλημα είναι ότι περιμένουμε από τους άλλους να τις ικανοποιήσουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο, χωρίς να τους το έχουμε πει ποτέ ξεκάθαρα.

Μια Αληθινή Ιστορία – Όταν η Αγάπη Χάνεται Μέσα σε Προσδοκίες

Μια γυναίκα που προετοιμαζόταν για τα 50ά της γενέθλια, είχε στο μυαλό της την τέλεια εικόνα.

Το είχε ονειρευτεί:

να είναι όλες οι κολλητές της εκεί, να υπάρχουν λουλούδια, συγκεκριμένη μουσική, μικρές λεπτομέρειες που θα έδειχναν: «σε βλέπω, σε ξέρω, σε αγαπώ».

Ο σύζυγός της όντως της έκανε πάρτι. Έβαλε προσπάθεια, χρόνο, κάλεσε όσους ήξερε, στόλισε όπως μπορούσε.

Όμως εκείνη, αντί να δει την πρόθεση και την προσπάθεια… είδε τι έλειπε.

«Εγώ δεν θα το έκανα έτσι. Εγώ θα το έκανα διαφορετικά», είπε.

Δεν αντιδρούσε στο πάρτι.

Αντιδρούσε στο manual της – αυτό που έλεγε ότι «αν με αγαπάει, θα το κάνει με τον δικό μου τρόπο.»

Ο άντρας της έδειξε αγάπη μέσα από πράξη και κόπο (η δική του γλώσσα αγάπης).

Εκείνη όμως περίμενε συναίσθημα και λεπτομέρεια (η δική της γλώσσα αγάπης).

Δεν ήταν λάθος κανείς.

Αλλά η ερμηνεία της (=δεν με ξέρει, δεν με αγαπάει αρκετά) την πλήγωσε περισσότερο από την πραγματικότητα.

Η Δική μου Ιστορία – Όταν Εγώ Δεν Ακολούθησα Το Manual Κάποιου

Άλλου

Όταν ήμουν νεότερη, μια φίλη μου θύμωσε πολύ μαζί μου επειδή ξέχασα τα γενέθλιά της.

Μου είπε: «Αν πραγματικά νοιαζόσουν για μένα, θα τα θυμόσουν.»

Και ένιωσα άσχημα. Όχι επειδή δεν νοιαζόμουν… αλλά επειδή εκείνη τη στιγμή απλά δεν το θυμήθηκα. Ήμουν ήδη φορτωμένη με άγχος, οικογενειακές δυσκολίες, καθημερινό στρες.

Ήμουν σε λειτουργία επιβίωσης.

Η μνήμη μου δεν δούλευε όπως ήθελα.

Αλλά η φίλη μου δεν μπορούσε να το δει αυτό.

Ερμήνευσε τη λήθη ως απόδειξη ότι δεν νοιάζομαι.

Η αλήθεια;

Την αγαπούσα βαθιά.

Απλά εγώ δείχνω την αγάπη μου αλλιώς – με το να αφιερώνω χρόνο, να ακούω, να είμαι εκεί στα δύσκολα.

Γι’ αυτό σήμερα λέω στις φίλες μου:

«Σε παρακαλώ, θύμισέ μου τα γενέθλιά σου. Όχι επειδή δεν σε νοιάζομαι – αλλά επειδή σε νοιάζομαι τόσο που θέλω να το γιορτάσω μαζί σου. Μην κάνουμε τις ημερομηνίες δοκιμασία αγάπης. Ας το κάνουμε την πρόσκληση για σύνδεση.»

Γιατί Κρατάμε Manuals;

Τα manuals δεν τα κρατάμε επειδή είμαστε κακοί ή εγωιστές.

Τα κρατάμε επειδή θέλουμε: